Adhyaya 88

ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕਾਰਤਿਕ ਮਾਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਲਪਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲਾਂ ਸਮੇਤ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਫੁੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁੱਸ ਕੇ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨਾਲ ਇੰਦਰਲੋਕ ਜਾ ਕੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਪਤੀਤ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਾਰਿਜਾਤ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨਾਰਦ ਜੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਨਮ-ਜਨਮਾਂਤਰ ਐਸਾ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਤੁਲਾਪੁਰੁਸ਼ ਦਾਨ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਸਮੇਤ ਤੋਲ-ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਭਕਤੀ ਮਾਰਗਾਂ ਦਾ ਪਰਮ ਗੰਤਵ੍ਯ ਅੰਤਤಃ ਉਹੀ ਹਨ।