Adhyaya 82

ਪਾਰਵਤੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ (ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵੈਸ਼ਣਵ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਕੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਵੈਸ਼ਣਵ ਦੇ ਨੈਤਿਕ, ਕਰਮਕਾਂਡੀ ਅਤੇ ਭਕਤੀਮਈ ਗੁਣ ਗਿਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਸੱਚ, ਖ਼ਿਮਾ, ਅਸੰਗਤਾ, ਵੇਦ-ਵਿਚਾਰ, ਅਤਿਥੀ-ਸੇਵਾ, ਅਗਨਿਹੋਤਰ, ਦਇਆ—ਅਤੇ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ (ਸ਼ੰਖ-ਚਕ੍ਰ ਆਦਿ) ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਅਪਰਾਧ ਦੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਨੀਚ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਰਚਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਧਾਤੂ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਗੋਪਾਲ/ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣਾ, ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਅਤੇ ਦ੍ਵਾਰਾਵਤੀ ਸ਼ਿਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ, ਆਗਮਿਕ-ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ। ਸ਼ਿਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਭੇਦਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਥਕ ਨਿੰਦਾ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਪੂਜਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਅੰਬਰੀਸ਼, ਧ੍ਰੁਵ ਅਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਭਗਤ ਹਰਿਦਾਸ ਵਰਗੇ ਉਦਾਹਰਨ ਭਕਤੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।