Adhyaya 250

ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਨੂੰ ਅਨਿਰੁੱਧ–ਊਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰੁਕਮਿਣੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ (ਮਦਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ) ਦਾ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਣਾਸੁਰ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਊਸ਼ਾ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਯੁਵਕ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ; ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਨਿਰੁੱਧ ਵਜੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਭੇਦ ਖੁਲ੍ਹਣ ‘ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਬਾਣ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਗਾਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੱਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਬਾਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਕਾਰਨ ਸ਼ਿਵ (ਰੁਦ੍ਰ) ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਾਪਜ੍ਵਰ ਅਤੇ ਸ਼ੀਤਜ੍ਵਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਹਰਿ–ਹਰ ਯੁੱਧ ਦਾ ਸ਼੍ਰਵਣ ਰੋਗ-ਨਿਵਾਰਕ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੋਹਨਾਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਾਰਵਤੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਰਮਤਾ ਦੀ ਸ্তুਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਾਣ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਭੁਜਾਵਾਂ ਕੱਟ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਛੱਡਦੇ ਹਨ; ਸਮਾਧਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਊਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਵਾਹ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਪਰਤਦੇ ਹਨ।