Adhyaya 248

ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦੁਆਰਕਾ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਅਤੇ ਰੁਕਮਿਣੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦਾ ਵੇਦਿਕ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਪੰਨ ਹੋਣਾ ਵਰਣਿਤ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵ-ਦੁੰਦੁਭੀਆਂ ਵੱਜਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਪ-ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਵਿਵਾਹ ਦੀ ਸਾਰਵਭੌਮ ਮੰਗਲਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਲਭਦ੍ਰ, ਵਸੁਦੇਵ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਅਕ੍ਰੂਰ ਆਦਿ ਯਾਦਵ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨੰਦ-ਯਸ਼ੋਦਾ ਗੋਪਾਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਰੋਹਿਤ ਮੰਤ੍ਰੋਚਾਰ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੰਪਤੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਦਾਨ, ਅਤਿਥੀ-ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਧਰਮਿਕ ਰਾਜਧਰਮ ਤੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਆਏ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਿਤ ਵਿਦਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰੁਕਮਿਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਨਾਰਾਇਣ-ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਂਗ ਉਪਮਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।