Adhyaya 247

ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਚਰਿਤ੍ਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਯਵਨ ਦਾ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਰਾਸੰਧ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਾਜਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਮਥੁਰਾ ਤੋਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਦਿਵ੍ਯ ਸਭਾ/ਸਿੰਘਾਸਨ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਆਦਿ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਰੈਵਤ ਅਤੇ ਰੇਵਤੀ ਦਾ ਬਲਰਾਮ ਨਾਲ ਵਿਵਾਹ ਵਰਣਿਤ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਥਾ ਵਿਦਰਭ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ: ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਰੁਕਮਿਣੀ—ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਨਿਤ੍ਯ ਸਹਚਰੀ—ਨੂੰ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨਾਲ ਬਲਪੂਰਵਕ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਦੀ ਹੈ; ਦੁਰਗਾ-ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਉਸ ਦਾ ਹਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਲਰਾਮ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੁਕਮੀ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ (ਮੂੰਡਨ ਕਰਵਾ ਕੇ) ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।