Adhyaya 243

ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਦਾ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵਰਣਿਤ ਹੈ। ਵਸਿਸ਼ਠ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਤ੍ਰੋਚਾਰ, ਹੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦ੍ਰਵਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ-ਸੀਤਾ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਸਿੰਘਾਸਨਾਰੂੜ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਰਤ, ਸ਼ਤਰੁਘਨ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜਾਮਬਵਾਨ, ਹਨੁਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਆਦਿ ਸੇਵਾ-ਕਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ੰਕਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸੀਤਾ-ਰਾਮ ਦੀ ਉੱਚ ਸ্তুਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ/ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਮੰਨ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁ-ਸ਼੍ਰੀ, ਸ਼ਿਵ-ਗੌਰੀ ਆਦਿ ਦਿਵ੍ਯ ਯੁਗਲਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿੰਨ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਇਸ ਸਤੋਤਰ ਦੀ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਉਪਦੇਸ਼ਦੇ ਹਨ—ਰੱਖਿਆ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਜਯ, ਅਤੇ शीਘ੍ਰ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਸਹਚਰ ਸਤੋਤਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।