Adhyaya 219

ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮੁਕਤਿਦਾਇਕ ਮਹਿਮਾ ਦੋ ਘਟਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਪੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਭਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੂਏ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਅਣਪਛਾਤੇ ਮਰੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ—ਦੇਹ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਦਾਹ-ਕਰਮ ਅਤੇ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਆਦਿ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਘਾਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ-ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਭਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁੰਡਰੀਕ ਅਤ੍ਰਿਤੀਰਥ ਵਰਗਾ ਫਲ ਚਾਹ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵੱਸਣ। ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਣੁ (ਮਾਧਵ/ਗੋਵਿੰਦ/ਪੁੰਡਰੀਕਾਕਸ਼) ਆ ਕੇ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤਿਥੀ-ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰਾ ਮਾਘ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਾਘ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਰੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਨਾਲ ਸਾਯੁਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਫਲ ਸਮਾਨ।