Adhyaya 213
The Greatness of the Yamunā: Viśrānti/Nṛpaviśrānti, Madhuvana, and Deliverance through Śrāddha
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਿੰਦੀ (ਯਮੁਨਾ) ਦੇ ਮਧੁਵਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਨ੍ਰਪਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ ਘਾਟ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸ਼੍ਰੀ ਕੋਲ (ਵਰਾਹ) ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਸ਼ਲ ਅਚਰਿਤ੍ਰ ਪਤਨੀ ਕਾਰਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਔਰਤ ਝੂਠੀ ਭਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੈਤਿਕ ਧਨ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਡ ਦਾ ਉਪਨਯਨ ਕਰਵਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਨਾਰਾਯਣ-ਭਕਤ ਬਣ ਕੇ ਉੱਚ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਂ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਪਰਾਧ ਤੇ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਬਿਨਾ ਸੰਸਕਾਰ ਮਰਦੀ ਹੈ, ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਗੋਹ (ਛਿਪਕਲੀ) ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਸੱਚੇ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ-ਸ਼ਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਉਪਾਯ ਵਜੋਂ ਹਰਿਪ੍ਰਸਥ–ਮਧੁਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਅਤੇ ਪਿੰਡਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਫਲ ਗਯਾ ਦੇ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.