Adhyaya 211

ਨਾਰਦ ਜੀ ਨਾਈ ਚੰਡਕ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜ-ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਚੰਡਕ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਕਿ ਫਾਂਸੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਚੰਡਕ ਦਾ ਸਿਰ ਕਲਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਉਹ ਮਾਰਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਅਸਥੀਆਂ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਅਯੁੱਧਿਆ (ਕੋਸ਼ਲ) ਤੀਰਥ ਵਿਖੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੈਵੀ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਾ ਅਸਥੀਆਂ ਜਲ-ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।