Adhyaya 208
The Narrative and Glory of Dvārakā (Dvārakā Māhātmya)
ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਵਿਮਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਨੁ-ਭਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਤੀਰਥ-ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤੀਰਥ ਅਗਿਆਨ-ਜਨਿਤ ਮੋਹ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਭਕਤੀ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਸਾਰੀ ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਯਾਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕ ਨਿਰਜਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਵੇਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ-ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ—ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਸਮੇਤ—ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ ਦ੍ਵਾਰਕਾ-ਜਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਵ ਕਰਮ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਦੇਹ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦ੍ਵਾਰਕਾ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਸੁਣਨਾ ਮਹਾਦਾਨਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਭਕਤੀ, ਪੁੱਤਰ-ਲਾਭ ਅਤੇ ਸਵਰਗ-ਗਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.