Adhyaya 179

PP.6.179 ਵਿੱਚ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦੇ ‘ਪੰਜਵੇਂ’ (ਪੰਚਮ) ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਪਿੰਗਲ ਨਾਮਕ ਦਵਿਜ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ ਜੋ ਵੇਦਿਕ ਕਰਤਵਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਨਾਟ-ਰੰਗ ਅਤੇ ਅਨੀਤਿ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਰੁਣਾ ਉਸ ਦਾ ਵਧ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਭੋਗ ਕਰਕੇ ਗਿਦੜ (ਗਿਦ੍ਹ) ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਤੋਤਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਵ ਵੈਰ ਕਾਰਨ ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਨੁੱਖੀ ਖੋਪੜੀਆਂ ਵਿਚ ਹਿੰਸਕ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵੈਵਸਵਤ ਯਮ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਅਚਾਨਕ ਸਨਾਨ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ ਅਚੰਭਿਤ ਪੁੰਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਛਿਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਏ। ਯਮ ਤੋਂ ਕਾਰਣ ਪੁੱਛਣ ‘ਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੰਗਾ-ਤਟ ‘ਤੇ ਬੁੱਧਵਾ ਨਾਮਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨਿਰੰਤਰ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਖੋਪੜੀ-ਪਾਤ੍ਰ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਪਾਠ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮ ਵੈਸ਼ਣਵ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੀਤਾ ਅਧਿਆਇ 5 ਨੂੰ ਸੰਚਿਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਸ਼ੁੱਧਿਕਾਰਕ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।