Adhyaya 151
The Glory of Dhavaleśvara (Indragrāma Tīrtha and the Dhavala Liṅga)
ਸ਼ਿਵ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਕ ਹੋਰ ਘਾਟ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇੰਦਰਗ੍ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਨਮੁਚੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਫੇਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਉੱਠਿਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਤਟ ‘ਤੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਧਵਲੇਸ਼ਵਰ/ਇੰਦਰ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਅਮਾਵਸਿਆ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣਾਂ ‘ਤੇ ਸਨਾਨ-ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਭੋਜਨ, ਗੋ-ਦਾਨ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ-ਮੰਤਰ ਜਪ ਨਾਲ ਗੁਣਾ-ਗੁਣ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰ ਨੰਦੀ ਨਾਮਕ ਧਨਵਾਨ ਵੈਸ਼ਯ ਭਗਤ ਅਤੇ ਇਕ ਕਿਰਾਤ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ: ਕਿਰਾਤ ਦੀਆਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ (ਮਾਸ, ਪੈਰ ਨਾਲ ਰੱਖੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਮੁਖ-ਜਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ) ਵੀ ਤੀਵ੍ਰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਣ-ਪਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥ ਦੀ ਤਾਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਇਹ ਕਾਰਣ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵ-ਗੋਮਾਤਾ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਅਰਪਣ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ‘ਧਵਲ’ (ਚਿੱਟਾ) ਹੋ ਗਿਆ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.