
The Glory of Khaṇḍa-tīrtha and Brahmavallī (Brahma-tīrtha)
ਅਧਿਆਇ 144 ਵਿੱਚ ਦੋ ਪਰਸਪਰ ਜੁੜੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਗਈ ਹੈ—ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ/ਬ੍ਰਹਮ-ਤੀਰਥ (ਸਾਬ੍ਹਰਮਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ) ਅਤੇ ਖੰਡ-ਤੀਰਥ/ਵ੍ਰਿਸ਼-ਤੀਰਥ। ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਲਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਗਿਆ ਦੇ ਸਮਾਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਬਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਸਮੇਂ ਦਾਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਨਾਰਾਇਣ-ਸਮਰਨ, ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ-ਮੁਖੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਭਗਤ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ-ਚਕ੍ਰ-ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਕਥਾ ਖੰਡ-ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਹੈ: ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਕ ਘਟਨਾ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਪਿਤ ਗਊਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੰਡ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਸਵਰਗ/ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਗਊ ਅਤੇ ਬੈਲ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਦਾਨ (ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਊ ਸਮੇਤ), ਗੋਹਰਦ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰ-ਤਰਨ, ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ (ਪੀਪਲ, ਪੰਜ ਆਂਵਲੇ) ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ, ਪਿਤ੍ਰਲੋਕ ਅਤੇ ਹਰਿ-ਧਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਪੁੰਨ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
No shlokas available for this adhyaya yet.