Adhyaya 128
The Greatness of Māgha Bathing; The Piśāca-Deliverance Episode; the Yogasāra Hymn to Viṣṇu
ਅਧਿਆਇ 128 ਮਾਘ-ਸਨਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪਰਮ ਉੱਚਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ—ਯਜਨਾਂ, ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਵੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਇਹ ਹਰਿ-ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੱਕੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ‘ਪਿਸਾਚ-ਮੁਕਤੀ’ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਅੱਛੋਦਾ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਵਰਤ-ਬੱਧ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅਪਸਰਾਵਾਂ (ਪ੍ਰਮੋਦਿਨੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਸੁਸਵਰਾ, ਸੁਤਾਰਾ, ਚੰਦ੍ਰਿਕਾ) ਕਾਮ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਸੀ ਸ਼ਾਪਾਂ ਕਾਰਨ ਸਭ ਪਿਸਾਚ-ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਲੋਮਸ਼ ਮਾਘ-ਸਨਾਨ ਨੂੰ ਹੀ ਇਕਮਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ-ਵਰਨਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਤਪਸਵੀ ਦੇਵਦ੍ਯੁਤੀ ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ‘ਯੋਗਸਾਰ’ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਰੱਖਿਆ, ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਪਿਸਾਚ-ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.