Adhyaya 119
Account and Procedure of the Month-long Fast (within Kārttika-māhātmya)
ਅਧਿਆਇ 119 ਤੀਰਥ-ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵਰਤ-ਧਰਮ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਬੁਣਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਘ-ਸਨਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ, ਸੰਯਮਿਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਤਾਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਾਰਾਹ-ਰੂਪ ਹਰਿ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸ਼ੂਕਰ-ਖੇਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਗੋਲਿਕ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੁੰਨ ਅਸੀਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਮਾਨਵੀ ਜੀਵ ਵੀ ਉੱਤਮ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਾਸ਼ੀ, ਵੇਣੀ/ਪ੍ਰਯਾਗ, ਗੰਗਾ-ਸਾਗਰ ਅਤੇ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਪੁੰਨ-ਵਾਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੂਕਰ-ਖੇਤਰ ਦੇ ਹਰਿ-ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉੱਚਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਾਸੋਪਵਾਸ (ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਦਾ ਉਪਵਾਸ) ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਯਜ್ಞ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ; ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ (ਫੁੱਲ, ਅੰਗਰਾਗ, ਦੀਪ, ਸਤੁਤੀ), ਨੈਤਿਕ ਸੰਯਮ (ਵਾਕ-ਨਿਯਮ, ਅਹਿੰਸਾ, ਇੰਦ੍ਰਿਯ-ਭੋਗ ਤੋਂ ਬਚਾਵ) ਅਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਕਰਮ—ਹਰਿ ਦਾ ਸਨਾਨ, ਤੇਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ, ਦਕਸ਼ਿਣਾ, ਸ਼ਯਿਆ/ਪਲੰਗ ਦਾ ਦਾਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਪੂਰਨ ਕਰਮ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਨਿਮਰ ਬੇਨਤੀ ਅਤੇ ‘ਮਾਸ-ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਕੋਲੋਫ਼ਨ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.