Adhyaya 117
Kārtika Māhātmya: The Glory and Procedure of Bathing in the Month of Kārtika
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕਥਾ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਪਰਤਦਾਰ ਰੀਤ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਤਿਆ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਿਉਂ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਘੋਸ਼ਣਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਤ ਨੇ ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਸੂਤ ਇੱਕ ਪੁਰਾਤਨ ਸੰਵਾਦ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਕੰਦ/ਸ਼ਣਮੁਖ ਕਾਰਤਿਕ-ਵ੍ਰਤ, ਕਾਰਤਿਕ-ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਆਚਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ—ਦੀਪ-ਦਾਨ, ਤੁਲਸੀ-ਸੇਵਾ, ਗੋਪੀ-ਚੰਦਨ, ਪੁਸ਼ਪ, ਨੈਵੇਦ੍ਯ, ਤੀਰਥ-ਜਲ, ਦੀਪਾਵਲੀ/ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ। ਈਸ਼ਵਰ/ਹਰ/ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਾਰਤਿਕ ਦਾ ਪੁੰਨ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੈ। ਕਲੀਯੁਗ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਨਾਨ-ਤੱਤਵ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਸਨਾਨ—ਵਾਯਵ੍ਯ, ਵਾਰੁਣ, ਦਿਵ੍ਯ, ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਫਲ ਸਮੇਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਮਾਘ ਸਨਾਨ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.