Adhyaya 106

ਉੱਤਰ-ਖੰਡ ਦੇ ਕਾਰਤਿਕ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੋਤਾ Ūrja-ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਉਦਾਹਰਣ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਉਪਾਖਿਆਨ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਵਿਸ਼ਨੁ-ਭਕਤ ਧਰਮਦੱਤ, ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਤਿਥੀ-ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਦੀ ਜਾਗਰਣ-ਸੇਵਾ ਲਈ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ਼ਸ਼ਸੀ-ਸਮਾਨ ਭਿਆਨਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਹਰਿ-ਨਾਮ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ-ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਜਲ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੰਡਵਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਵ ਕਰਮ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਲਹਾ ਸੀ—ਝਗੜਾਲੂ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਧਰਮ ਨਾ ਨਿਭਾਇਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ ਪੀ ਕੇ ਮਰੀ। ਯਮ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾ ਲੱਭੇ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਫਲ ਲਿਖੇ—ਨੀਚ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ-ਅਵਸਥਾ ਆਦਿ। ਲੰਮੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਧਰਮਦੱਤ ਦੀ ਕਰੁਣਾ ਮੰਗਦੀ ਹੈ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਜਨਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤਤਾ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰਤਿਕ-ਭਕਤੀ ਤੇ ਤੁਲਸੀ-ਸਪਰਸ਼ ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ-ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਣ ਬਣਦੇ ਹਨ।