Adhyaya 105
The Greatness of Dhātrī (Āmalakī) and Tulasī
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਧਾਤ੍ਰੀ (ਆਂਵਲਾ/ਆਮਲਕੀ) ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪਰਮ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਛਿੱਟੇ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਧਾਤ੍ਰੀ, ਮਾਲਤੀ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੁ ਵ੍ਰਿਕਸ਼-ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਵਿਸਮਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਫਲਸਰੂਪ ਧਾਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕ੍ਰਿਪਾ-ਦਾਤਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ “ਬਰਬਰੀ” ਨਾਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਅਤੇ ਵਿਧਾਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮੂਲ ਨੇੜੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ-ਵਾਟਿਕਾ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਸਮਾਨ ਰੱਖਣਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਮਦੂਤ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਲਸੀ ਅਤੇ ਧਾਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਤਰਪਣ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸਨਾਨ-ਫਲ ਦੇ ਸਮਾਨ ਦੱਸ ਕੇ ਮੁਕਤੀ-ਦਾਇਕ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਤੇ ਤੋੜਨ ਦੀ ਕੜੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ-ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹਿਤਕਾਰੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.