
Counsel to King Mahīratha: Lust, Impermanence, and the Saving Power of the Vaiśākha (Mādhava) Observance
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਮਹੀਰਥ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨ-ਧਾਨ੍ਯ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਸੀ, ਪਰ ਕਾਮ-ਆਸਕਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਰਾਜਕਾਜ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ ਗੁਰੂ-ਧਰਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਆਚਾਰਯ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪ ਦਾ ਭਾਗੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਰਾਜਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਣਸੁਣਿਆ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ੍ਯ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਸੰਸਾਰ ਅਨਿਤ੍ਯ ਹੈ, ਧਨ ਅਤੇ ਭੋਗ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਯਮ ਅਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਹੀ ਸਾਥੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਕਾਮ-ਮੋਹ ਤੋੜਨ ਲਈ ਦੇਹ ਦੀ ਨਾਸਵੰਤਤਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਧਾਰ ਦਾ ਉਪਾਯ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਮਾਧਵ (ਵੈਸ਼ਾਖ) ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਰਤ-ਨਿਯਮ—ਸਵੇਰੇ ਉਠਣਾ, ਸਨਾਨ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਪੂਜਾ—ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਭਕਤ ਨੂੰ ਹਰਿ ਦੇ ਧਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
No shlokas available for this adhyaya yet.