Adhyaya 96

ਰਿਸ਼ੀਗਣ ਸੂਤ ਜੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਧਰਮ-ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਯਾਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਤ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਵਾਦ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਲੋਕ-ਪਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਲ-ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ (ਮਾਧਵ) ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ, ਪੂਜਾ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਨਾਲ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਧਿਆਇ ਧਰਮ-ਨੀਤੀ ਦੇ ਉਦਾਹਰਣ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ—ਯਮ ਧਰਮਰਾਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜ੍ਞਦੱਤ ਦਾ ਸੰਵਾਦ। ਯਮ ਕਰਮ-ਫਲ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਗਿਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਣੁ-ਭਕਤੀ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਅਪਰਾਧ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ-ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸ ਕੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਤੀਰਥ-ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਹ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।