Adhyaya 87
Glory of Vaiśākha: Dawn Bathing, the Power of Hari’s Name, and the Subtlety of Dharma
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਸਮੀ ਸਨਾਨ ਵਰਗੇ ਛੋਟੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੈ—ਵਿਧੀ, ਦੇਸ਼-ਕਾਲ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੀ ਭਾਵਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਧਰਮ-ਆਧਾਰਿਤ ਪਰਿਵਰਤਨ ਅਤੇ ਅਜਾਮਿਲ ਦੇ “ਨਾਰਾਇਣ” ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਉਧਾਰ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਅੱਗ ਤੇ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਦੀ ਉਪਮਾ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਾਖ/ਮਾਧਵ ਮਾਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਮਾਧਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਤಃਕਾਲ ਗੰਗਾ, ਨਰਮਦਾ/ਰੇਵਾ ਆਦਿ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਅਤਿ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੰਕਲਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੇਵਲ ਉਪਵਾਸ ਜਾਂ ਸਨਾਨ ਨਿਸ਼ਫਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਮਨਾ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਥਾ ਰਾਹੀਂ ਸੰਤੋਖ, ਲੋਭ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮ-ਬੰਧਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੱਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.