Adhyaya 86
Glorification of the Month of Vaiśākha (Mādhava’s Month)
ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਵਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੈਸ਼ਾਖ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਧਵ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ, ਦਾਨ ਤੇ ਤਪ ਦੇ ਕੀ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ-ਸ਼ਿਖਿਆ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਕਰਤਾ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਸਲਾਹਕਾਰ, ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਸਭ ਫਲ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ/ਨੇਤਾਵਾਂ ਦਾ ਆਚਰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਮਨੁੱਖ-ਜਨਮ ਦੀ ਦੁਰਲਭਤਾ, ਸ੍ਵਧਰਮ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵਾਸੁਦੇਵ-ਭਕਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਸਨਾਨ, ਜਪ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ (ਗੰਗਾ, ਰੇਵਾ, ਯਮੁਨਾ ਆਦਿ) ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ-ਪੂਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਪ-ਨਾਸ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹਰਿ-ਧਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਤਿਲ-ਮਧੁ ਆਦਿ ਦਾ ਦਾਨ, ਗੋ-ਦਾਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਦਯਾਪਨ ਆਦਿ ਸਮਾਪਨ-ਕਰਮ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.