
Narration of the Glory of Vṛndāvana and the Sacred Places Beginning with Mathurā
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਤ-ਦਰ-ਪਰਤ ਰਹੱਸ-ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਰਾਜਾ ਅੰਬਰਿਸ਼ ਬਦਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੁ-ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਪਰਮ ਗਤਿ ਦਾ ਗੁਪਤ ਮਾਰਗ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਉਪਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਤ-ਚਿਤ-ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਭੇਦ ਖੁਲਦਾ ਹੈ। ਤਪ ਕਰਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵ੍ਰਜ ਦਾ ਅਲੌਕਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਕਦੰਬ-ਕੁੰਜ, ਯਮੁਨਾ, ਗੋਵਰਧਨ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਗੋਪਾਲ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ। ਫਿਰ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ/ਚਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ), ਅਤੇ ਕਰਮ-ਫਲ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਯਜ્ઞ-ਅਪਮਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੰਡ ਦੀ ਨੈਤਿਕ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਥੁਰਾ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰੀ-ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ (ਭੂਤੇਸ਼ਵਰ) ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੈ। ਪਾਠ ਜਾਂ ਸ਼੍ਰਵਣ ਦੀ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
No shlokas available for this adhyaya yet.