Adhyaya 37

ਸ਼ੇਸ਼–ਵਾਤਸ੍ਯਾਯਨ ਦੇ ਫਰੇਮ ਵਿਚ ਮੁਨੀ ਰਾਮ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਲੀਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਸਤ੍ਯ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਮ ਬ੍ਰਹਮ-ਹਤਿਆ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਮਹਾਨ ਯਜ੍ਞ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਹਨੁਮਾਨ ਅਤੇ ਵਨ-ਤਪਸਵੀ ਆਰਣ੍ਯਕ (ਵਾਡਵੇਂਦ੍ਰ) ਨਾਲ ਭਕਤੀ-ਭਰਿਆ ਪ੍ਰਸੰਗ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਸਹਿਤ ਸਾਥੀ ਆਸ਼੍ਰਮ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਰਿਸ਼ੀ ਰਾਮ-ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਰਯੂ ਤਟ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਦਾਨ-ਧਰਮ ਕਰਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੀ ਅਤਿ-ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨ ਧੋ ਕੇ ਉਹ ਜਲ ਮੱਥੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਰਣ੍ਯਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮ-ਨਾਮ ਮਾਤ੍ਰ ਹੀ ਸਭ ਪਾਪਾਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮ-ਹਤਿਆ, ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿਚ ਭਕਤ-ਰਿਸ਼ੀ (ਫਰੇਮ ਵਿਚ ਵਾਤਸ੍ਯਾਯਨ) ਦੀ ਤੇਜਸਵੀ ਜੋਤਿ ਰਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਯੁਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਦੇਵ-ਦੁੰਦੁਭੀਆਂ, ਪੁਸ਼ਪ-ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ-ਗੀਤ ਨਾਲ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।