Adhyaya 115
The Greatness of the Purāṇas and the Rite of Sacred Listening (Śravaṇa-vidhi)
ਅਧਿਆਇ 115 ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ (ਸ਼ਿਵ) ਦਾ ਸੰਵਾਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਧਾਰਕ ਸਾਧਨਾ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੁਸ਼ਟ ਸੰਗਤ ਪਾਪ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੱਚੇ ਪੁਰਾਣ-ਵੇਤਾ ਦੇ ਸਨਿਧਾਨ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਸਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਅਮਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਕਥਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ-ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸ਼੍ਰਵਣ-ਵਿਧੀ ਦਾ ਨਿਯਮਾਤਮਕ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਚਿਤ ਤਿਥੀ, ਨਕਸ਼ਤਰ, ਕਰਣ, ਲਗਨ, ਯੋਗ ਸਥਾਨ, ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਦਾ ਸਤਕਾਰ, ਅਤੇ ਪਾਠ-ਸ਼੍ਰਵਣ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਟੁੱਟਤਾ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਪਾਤਕਾਂ ਤੱਕ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪੁਰਾਣ-ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਯੋਗ ਪਾਠਕ/ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਲੱਛਣ, ਉਚਿਤ ਦਾਨ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਤੇ ਉਪਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਦੇ ਕੇ ਪੁਰਾਣ-ਸ਼੍ਰਵਣ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਮੋਖਸ਼-ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.