Adhyaya 106
The Glory of Vibhūti (Sacred Ash)
ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤਾ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਖ (ਵਿਭੂਤੀ) ਖਾਣ ਜਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਯੁ ਕਿਵੇਂ ਵਧਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਗਤਿ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦਧੀਚੀ ਇਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਾਮ-ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ-ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਅਪਰਾਧ ਕਰ ਬੈਠਦਾ ਹੈ—ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਘੀ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਜਿਸ ਦਾ ਕਰਮ-ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤੌਰ ਤੇ ਅਨਾਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਮ ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਕ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਜਨਮ-ਯਾਤਨਾ ਦਾ ਦੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਵਯਾਯਾ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ-ਸਾਕਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਅਗਨੀ-ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਬਾਕੀ ਦੋਸ਼ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੇੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਭੂਤੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਭੂਤੀ ਵਿੱਚ/ਦੁਆਰਾ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਭਕਤ ਯਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਸ਼ਿਵ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾ ਕੇ ਗਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.