Adhyaya 9
The Glory of the Gaṅgā: Pilgrimage Discipline, Ancestral Rites, and Liberation
ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਜੈਮਿਨੀ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੰਗਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪਰਮ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕਰੋ। ਸਤੁਤੀ-ਰੂਪ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਦੇ ਤਟ ਵੱਲ ਪੈਦਲ ਜਾਂਦਾ, ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਜਲ ਪੀਂਦਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤਿਲਕ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੇ ਅਤੇ ਅੰਗ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਗ੍ਰੰਥ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਨੀਤੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ—ਤਪ, ਸੰਯਮ, ਸੱਚੀ ਬਾਣੀ, ਝਗੜੇ ਅਤੇ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਤੋਂ ਬਚਾਵ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਜਪ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ, ਸਪਰਸ਼, ਸਨਾਨ, ਮਿੱਟੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ, ਤਿਲਕ ਲਗਾਉਣ, ਤਰਪਣ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਧਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਰਮ-ਉਦਾਹਰਨ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਧਰਮ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਵਿਜਯਾ ਇੱਕ ਸ਼ਰਨਾਗਤ ਹਿਰਣ ਉੱਤੇ ਹਿੰਸਾ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਨਰਕ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਜਨਮ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਗੰਗਾ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਉੱਪਰ ਗਤੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦੀ ਤਾਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.