Adhyaya 8
The Glory of the Gaṅgā: Merit, Purity Laws, and Liberation at Death
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਤਾਰਕ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਗਾਇਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਗੰਗਾ-ਜਲ ਦਾ ਸਪਰਸ਼, ਪਾਨ ਜਾਂ ਸੇਵਨ ਮਹਾਨ ਯਜ્ઞਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੈਮਿਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ, ਉਪੇਖਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਗੰਗਾ-ਤੀਰਥ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ-ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਕਠੋਰ ਨਿਯਮ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਤਟ ਜਾਂ ਜਲ ਨੂੰ ਮਲ-ਮੂਤਰ, ਜੂਠ, ਕਫ਼ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਲਗਭਗ ਅਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਪਾਪ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ-ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਜਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਧੁਲਦਾ। ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਸ਼ਚੀ ਅਤੇ ਪਦਮਗੰਧਾ/ਕ੍ਰੌਂਚੀ ਦੀ ਕਥਾ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਅਸਥੀਆਂ ਦਾ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿਣਾ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਦੀਰਘਕਾਲੀ ਸਵਰਗ-ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ-ਲੋਕ ਦੀ ਨੇੜਤਾ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਰਨ ਵੇਲੇ “ਗੰਗਾ” ਨਾਮ ਉਚਾਰਨਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਮੁਕਤੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਵਰਗੀ ਫਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.