
The Greatness of Giving Food and Water (and Honoring Brāhmaṇas)
ਵਿਆਸ ਜੀ ਜੈਮਿਨੀ ਨੂੰ ਇਕ ਪਰਤਦਾਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰਿਸ਼ਰਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਕੌਣ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ‘ਦਿੱਖਦੇ ਦੇਵਤਾ’ ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਮੌਕਿਆਂ ‘ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਨੁਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਸੱਤਕਾਰ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਲੋੜ, ਅਤੇ ਅੰਨ-ਜਲ ਦਾਨ ਦੀ ਅਤੁੱਲ ਮਹਿਮਾ। ਇਕ ਉਦਾਹਰਣ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਮ੍ਰਿਤ/ਪਾਦੋਦਕ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਤਿਤ ਰਾਜਾ ਸ਼ੰਖ ਨਰਕ-ਭੋਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਕਤੀ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਸਿਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਭੁੱਖ ਕੰਜੂਸੀ ਅਤੇ ਅਰਪਣ-ਉਪੇਖਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤ੍ਰਾਂ ਲਈ ਅੰਨ ਤੇ ਜਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅੰਨ-ਜਲ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਠੋਰ ਪਾਬੰਦੀ ਜਾਂ ਪਾਤਰ ਦੀ ਅਤਿ-ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
No shlokas available for this adhyaya yet.