Adhyaya 18

ਜੈਮਿਨੀ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਵੋਤਮ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ। ਵਿਆਸ (ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਪੁਰਾਣਿਕ ਉਪਦੇਸ਼) ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ-ਕਸ਼ੇਤਰ ਨੂੰ ਲੂਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸਥਿਤ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਦੁਰਲਭ ਅਤੇ ਅਤਿ-ਪੁਨੀਤ ਧਾਮ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੀਵ ‘ਵਿਸ਼ਨੁ-ਸਮਾਨ’ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦੋਸ਼-ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਮਨਾਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਭੋਜਨ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਅਤੇ ਹਰਿ ਦੁਆਰਾ ਭੋਗਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨ ਕੇ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਤੇ ਮੁਕਤੀ-ਸਹਾਇਕ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਇੰਦਰਦ੍ਯੁਮਨ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਰੋਹਿਣੀ, ਸ਼ਵੇਤਗੰਗਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ, ਪਿਤ੍ਰ-ਤਰਪਣ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਯਜ੍ਞ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ-ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਫਲਦਾਇਕ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਗੰਨਾਥ, ਬਲਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਗੁੰਡਿਕਾ-ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਤਿਥੀ-ਉਤਸਵਾਂ ਵਿੱਚ—ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਲੋਕਿਕ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।