Adhyaya 13
Seasonal and Monthly Worship of Viṣṇu (Jyeṣṭha–Kārtika), Ritual Purity Rules, and the Greatness of the Lotus Offering
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠ ਰੁੱਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ਣੂ-ਪੂਜਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ—ਠੰਢੇ ਜਲ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਦ੍ਰਵਿਆਂ ਦੀ ਅਰਪਣਾ, ਚੌਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੱਖਾ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਮੰਦਰ/ਸਥਾਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਯਮ। ਫਿਰ ਮਹੀਨਾ-ਵਾਰ ਵਿਧਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ-ਚੌਲ, ਮੱਖਣ ਆਦਿ ਨੈਵੇਦ੍ਯ; ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਤੇ ਭਾਦ੍ਰ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ-ਫਲ ਦੀ ਅਰਪਣਾ, ਭੋਜਨ-ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵਰਜਨਾਵਾਂ; ਆਸ਼ਵਿਨ ਵਿੱਚ ਜਲ-ਅਰਪਣ ਦੇ ਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਣਾ। ਅਗੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਆਚਾਰ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਹੈ—ਵਸਤ੍ਰ, ਕੇਸ਼, ਗ੍ਰਿਹ-ਸ਼ੁੱਧੀ/ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਤਿਲਕ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਚਿੰਨ੍ਹ (ਸ਼ੰਖ-ਚਕ੍ਰ ਆਦਿ) ਨੂੰ ਰੱਖਿਆਕਾਰੀ ਤੇ ਮੁਕਤਿਦਾਇਕ ਲਕਸ਼ਣ ਵਜੋਂ ਮਾਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਾਰਤਿਕ-ਭਕਤੀ ਦਾ ਮਹਾਤਮ੍ਯ—ਦੀਪਦਾਨ, ਤੁਲਸੀ/ਬਿਲਵ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਪੂਜਾ—ਅਤੇ ਇਕ ਇਤਿਹਾਸ: ਇਕ ਪੂਰਵ ਡਾਕੂ ਕੇਵਲ ਇਕ ਕਮਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਉੱਧਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਕਤੀ ਦੀ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਸ਼ਕਤੀ ਜ੍ਞਾਨ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.