Adhyaya 23

Verse 1

शौनक उवाच । कथयस्व मुने सूत माहात्म्यं कलुषक्षयम् । शेषपंचदिनस्यापि कार्त्तिकस्यानुकंपया

ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀ ਸੂਤ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਾਓ ਜੋ ਕਲੁਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਾਕੀ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ।

Verse 2

सूत उवाच । शृणु शौनक यत्पृष्टं माहात्म्यं पापनाशनम् । वक्ष्याम्यहं वै चोर्जस्य शेषपंचदिनस्य च

ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਜੋ ਪਾਪਨਾਸ਼ਕ ਮਹਿਮਾ ਤੂੰ ਪੁੱਛੀ ਹੈ, ਸੁਣ। ਮੈਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਊਰਜਸ ਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਕੀ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।

Verse 3

व्रतानां मुनिशार्दूल प्रवरं विष्णुपंचकम् । तस्मिन्यः पूजयेद्भक्त्या श्रीहरिं राधया सह

ਹੇ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰਦੂਲ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਪੰਚਕ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਧਾ ਸਮੇਤ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

Verse 4

गंधपुष्पैर्धूपदीपैर्वस्त्रैर्नानाविधैः फलैः । स याति विष्णुसदनं सर्वपापविवर्जितः

ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ-ਦੀਪਾਂ, ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਦਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Verse 5

ब्रह्मचारी गृहस्थो वा वानप्रस्थोऽथवा यतिः । न प्राप्नोति परं स्थानमकृत्वा विष्णुपंचकम्

ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੋਵੇ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਯਤੀ ਸੰਨਿਆਸੀ—ਵਿਸ਼ਨੂ-ਪੰਚਕ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਵੀ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।

Verse 6

सर्वपापहरं पुण्यं विख्यातं विष्णुपंचकम् । तत्र स्नानं तु यः कुर्यात्सर्वतीर्थफलं लभेत्

ਵਿਖਿਆਤ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਪੰਚਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਹਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

Verse 7

श्रीहरेः पुरतो विप्र तुलस्याश्च समीपतः । प्रदीपं सर्पिषा पूर्णं दद्याद्यो भक्तिभावतः

ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ! ਜੋ ਭਕਤੀ-ਭਾਵ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੀਵਾ ਅਰਪਣ ਕਰੇ।

Verse 8

नभसि श्रीहरेः प्रीत्यै याति स विष्णुमंदिरम् । पापी याति हरेर्धाम सत्यमेतन्मयोदितम्

ਨਭਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ-ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪੀ ਵੀ ਹਰਿ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਹੈ।

Verse 9

स्नापयेच्चाच्युतं भक्त्या मधुक्षीरघृतादिभिः । दद्यात्किं नो हरिः प्रीतस्तस्मै साधुजनाय वै

ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਚ੍ਯੁਤ (ਵਿਸ਼ਣੁ) ਨੂੰ ਮਧੁ, ਦੁੱਧ, ਘਿਉ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਾਵੇ। ਜਦ ਹਰਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਸੱਚੇ ਸਾਧੁ-ਜਨ ਨੂੰ ਉਹ ਕੀ ਨਹੀਂ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ?

Verse 10

नैवेद्यं देवदेवेशं परमान्नं निवेदयेत् । तस्य पुण्यं प्रसंख्यातुं न शक्तो वै चतुर्मुखः

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ-ਈਸ਼ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦ੍ਯ ਵਜੋਂ ਉੱਤਮ ਪਰਮਾਨ্ন ਅਰਪਣ ਕਰੇ। ਉਸ ਅਰਪਣ ਦਾ ਪੁੰਨ ਗਿਣਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ—ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

Verse 11

अर्चयित्वा हृषीकेशमेकादश्यां समाहितः । निष्प्राप्य गोमयं सम्यक्मंत्रवत्समुपासते

ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਅਰਚਨਾ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਗੋਬਰ ਨੂੰ ਯਥਾਵਿਧਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।

Verse 12

गोमूत्रं मंत्रवद्भूयो द्वादश्यां प्राशयेद्व्रती । क्षीरं तथा त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां तथा दधि

ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਸਮੇਤ ਗੋਮੂਤਰ ਫਿਰ ਸੇਵਨ ਕਰੇ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਭੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਵੇ।

Verse 13

संप्राप्य पापशुद्ध्यर्थं लंघयित्वा चतुर्दिनम् । पंचमे तु दिने स्नात्वा विधिवत्पूज्य केशवम्

ਪਾਪ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਚਾਰ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

Verse 14

भोजयेद्ब्राह्मणान्भक्त्या तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणाम् । ततो नक्तं समश्नीयात्पंचगव्यं सुमंत्रितम्

ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਸੇਵਨ ਕਰੇ।

Verse 15

एवं कर्तुमशक्तो यः फलमूलं च भोजनम् । कुर्याद्धविष्यं वा विप्र यथोक्तविधिना ह वै

ਪਰ ਜੋ ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰਨ ਦੇ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਫਲ ਤੇ ਮੂਲ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰੇ; ਜਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਥੋਕਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਿਸ਼੍ਯ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਨਿਰਵਾਹ ਕਰੇ।

Verse 16

श्रीहरेः पंचकं विप्र कुर्याद्यस्तुलसीदलैः । पूजयेत्तं स विज्ञेयः स्वयं नारायणः प्रभुः

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਦੀ ਪੰਜਵਿਧ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣੋ ਕਿ ਆਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਹੈ।

Verse 17

पुरा त्रेतायुगे शूद्रो दस्युवृत्तिपरायणः । नाम्ना दंडकरो नित्यं धर्मनिंदां करोति यः

ਪੁਰਾਤਨ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਸੀ ਜੋ ਡਾਕੂਆਂ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੰਡਕਰ ਸੀ, ਜੋ ਨਿੱਤ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।

Verse 18

असत्यभाषी मित्रघ्नो वेश्याविभ्रम लोलुपः । ब्रह्मस्वहारी क्रूरश्च परस्त्रीगमने रतः

ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ, ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਲੋਭੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਹੜਪਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰੂਰ, ਅਤੇ ਪਰਾਈ ਇਸਤ੍ਰੀ ਗਮਨ ਵਿੱਚ ਰਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।

Verse 19

शरणागतहंता च पाखंडजनसंगभाक् । गोमांसाशी सुरापश्च परनिंदाकरः सदा

ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਦਾ ਕਾਤਲ, ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਊ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—

Verse 20

विश्वासघाती ज्ञातीनां वृत्तिच्छेदी द्विजोत्तम । दुष्टं सर्वे समालोक्य तादृशं तद्गृहे द्विजः

ਹੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤਮ (ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ), ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਅਜਿਹੇ ਦੁਸ਼ਟ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ (ਭਲੇ ਲੋਕ) ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Verse 21

आगता ज्ञातयः क्रुद्धास्तस्य पापपरायणम् । ज्ञातय ऊचुः । रे रे मूढ दुराचार विनाशं प्रतिनीयते । या प्रतिष्ठार्जिता पूर्वैरस्माकं निर्मलेऽन्वये

ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉਸ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ 'ਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਏ। ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਓਏ ਮੂਰਖ ਦੁਰਾਚਾਰੀ! ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ! ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨੇਕਨਾਮੀ ਖੱਟੀ ਸੀ..."

Verse 22

इति क्रुद्धा द्विजश्रेष्ठ अपकीर्तिभयादपि । पापिनां प्रवरं सर्वे तत्यजुस्तं कुलादरम्

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਡਰੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ—ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਸੀ—ਅਤੇ ਜੋ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਸੀ।

Verse 23

इति श्रीपाद्मेमहापुराणे ब्रह्मखण्डे सूतशौनकसंवादे विष्णुपंचक । माहात्म्यंनाम त्रयोविंशोऽध्यायः

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਸੂਤ ਅਤੇ ਸ਼ੌਨਕ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ "ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਪੰਚਕ ਦੀ ਮਹਿਮਾ" ਨਾਮਕ ਤੇਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।

Verse 24

पथि प्रगच्छतां तेषां भयाद्विप्र न खादितुम् । प्राप्तं किंचित्क्षुधार्त्तास्ते गताश्चान्य स्थलं प्रति

ਰਾਹੇ ਤੁਰਦਿਆਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਖਾਣ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਪਾਂਦੇ ਸਨ। ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਏ।

Verse 25

तत्र प्रविष्टास्ते सर्वे दृष्ट्वा पुण्यजनान्बहून् । धात्रीमूले स्थितान्ब्रह्मन्वैष्णवान्द्विजसत्तमान्

ਉਥੇ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਨੇਕ ਪੁੰਨਾਤਮਾ ਜਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੇਠ ਖੜੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ-ਭਕਤ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।

Verse 26

सर्वे ते दस्यवो विप्र गता दंडकरोऽपि सः । तेषां परिसरं गत्वा प्रणामं वै चकार ह

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਾਕੂ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੰਡਕਰ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।

Verse 27

दंडकर उवाच । क्षुधार्तोऽहं द्विजश्रेष्ठाः प्राणा यास्यंति मे ध्रुवम् । ददध्वं खादितुं किंचिद्युष्माकं शरणं गतः

ਦੰਡਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਮੈਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੁੱਟ ਜਾਣਗੇ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਖਾਣ ਲਈ ਕੁਝ ਦਿਓ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।

Verse 28

आकर्ण्य वचनं तस्य चोचुस्ते धर्मतत्पराः । सर्वपापहरे त्वं च विख्याते विष्णुपंचके

ਉਸ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ-ਪਰਾਇਣ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਤੂੰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਹਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਨੁ-ਪੰਚਕ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਵਿਖਿਆਤ ਹੈ।”

Verse 29

कथमन्नं खादितुं ते वांछा त्वद्य हरेर्दिने । विशेषं ते ब्रूहि संज्ञा काते भवति सांप्रतम्

ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ! ਅੱਜ ਹਰੀ (ਵਿਸ਼ਣੂ) ਦੇ ਦਿਨ ਤੈਨੂੰ ਅੰਨ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਸਾਫ਼ ਦੱਸ—ਇਸ ਵੇਲੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ?

Verse 30

स उवाच मुदा विप्रा नाम्ना दंडकरोप्यहम् । सर्वपापसमायुक्तश्चोद्धारो मे कथं भवेत्

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਵਿਪ੍ਰੋ! ਮੈਂ ਵੀ ਦੰਡਕਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲਦਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਉੱਧਾਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?”

Verse 31

ऊचुस्ते वै व्रतं श्रेष्ठं कुरुष्व विष्णुपंचकम् । विप्राणामाज्ञया विप्र चकार विष्णुपंचकम्

ਉਹ ਬੋਲੇ: “ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ਣੁ-ਪੰਚਕ ਨਾਮਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਰਤ ਕਰ।” ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਪ੍ਰ, ਵਿਪ੍ਰਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਣੁ-ਪੰਚਕ ਕਰ ਬੈਠਾ।

Verse 32

स प्रेत्य च हरेः स्थानमारुह्य स्यंदने वरे । आसाद्य श्रीहरेरूपं तस्थौ जन्मविवर्जितः

ਦੇਹ ਤਿਆਗ ਕੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦਾ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਉੱਥੇ ਟਿਕਿਆ।

Verse 33

य इदं शृणुयाद्भक्त्या चाख्यानं पापनाशनम् । कोटिजन्मार्जितं पापं तस्य नश्यति तत्क्षणात्

ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਪਨਾਸ਼ਕ ਆਖਿਆਨ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।