Shloka 16
सर्वान् महीपान् सहितान् कुरंनश्न तथैव देवासुरसिद्धयक्षान् । अलं विजेतुं समरे सुतस्ते स्वनुछित: सारथिना हि तेन,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! राजा विराटको बहुत दुःखी देखकर धर्मराज युधिष्ठिरने उनसे हँसकर कहा--“नरेन्द्र! यदि बृहन्नला सारथि है, तो यह विश्वास कीजिये कि शत्रु आज आपकी वे गौएँ नहीं ले जा सकेंगे। उस हितैषी सारथिके सहयोगसे सब कार्य ठीक-ठीक कर लेनेपर आपका पुत्र युद्धमें समस्त राजाओं तथा संगठित होकर आये हुए कौरवोंकी तो बात ही क्या, देवता, असुर, सिद्ध और यक्षोंपर भी निश्चय ही विजय पा सकता है'
sarvān mahīpān sahitān kuraṁś ca tathāiva devāsura-siddha-yakṣān | alaṁ vijetuṁ samare sutas te svanuccitaḥ sārathinā hi tena | vaiśampāyana uvāca |
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਨਮੇਜਯ! ਉਸ ਸਾਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਰਣ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ—ਅਤੇ ਇਕਜੁੱਟ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ—ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਤੇ ਨਿਪੁਣ ਸਾਰਥੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਹੀ ਨਿਰਣਾਇਕ ਬਲ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹਰ ਕੰਮ ਯਥਾਵਿਧੀ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
वैशम्पायन उवाच