Shloka 41
द्रोणस्य पुडुखसक्ताश्न प्रभवन्त: शरासनात् | एको दीर्घ इवादृश्यदाकाशे संहत: शर:,वे सभी पक्षधारी बाण-समुदाय आचार्य द्रोणके धनुषसे प्रकट हुए थे। आकाशमें उन बाणोंका समूह परस्पर सटकर एक ही विशाल बाणके समान दिखायी देता था
vaiśampāyana uvāca |
droṇasya pṛthukasaṅktāḥ śarāḥ prabhavantaḥ śarāsanāt |
eko dīrgha ivādṛśyad ākāśe saṃhataḥ śaraḥ ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਬੋਲੇ—ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਇਕ ਘਣਾ, ਕੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮੂਹ ਨਿਕਲਿਆ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁੱਛਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਟ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਇਕੋ ਲੰਮਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੀਰ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined mastery and concentrated force: when skill and intent are perfectly coordinated, many actions can function as one decisive act—an image often used in epic warfare to underscore the power of trained expertise within kṣatriya-dharma.
The narrator describes Droṇa releasing a dense volley of arrows. Because they fly so closely together, the mass looks like a single enormous arrow streaking through the sky, emphasizing the intensity of the combat and Droṇa’s formidable archery.