Shloka 14
Śiva Grants the Pāśupata Astra (Pāśupata-Śastra Upadeśa) | शिवेन पाशुपतास्त्रदानम्
तत्पश्चात् दो ही घड़ीके बाद भगवान् इन्द्र इन्द्राणीके साथ ऐरावतकी पीठपर बैठकर वहाँ आये। देवताओंके समुदायने उन्हें सब ओरसे घेर रखा था ।। पाण्डुरेणातपत्रेण प्रियमाणेन मूर्थनि । शुशुभे तारकाराज: सितमभ्रमिव स्थित:,उनके मस्तकपर श्वेत छत्र तना हुआ था, जिससे वे शुभ्र वर्णके मेघखण्डसे आच्छादित चन्द्रमाके समान सुशोभित हो रहे थे। बहुत-से तपस्वी-ऋषि तथा गन्धर्वगण उनकी स्तुति करते थे। वे उस पर्वतके शिखरपर आकर ठहर गये, मानो वहाँ सूर्य प्रकट हो गये हों
tatpaścāt dvau hi ghaṭīke bād bhagavān indra indrāṇyā saha airāvatasyā pṛṣṭhe niṣaṇṇaḥ tatra ājagāma | devatā-samūhena sa sarvataḥ parivṛtaḥ | pāṇḍureṇātapatreṇa priyamāṇena mūrdhani śuśubhe tārakārājaḥ sitam abhram iva sthitaḥ | bahavaḥ tapasvino ṛṣayaḥ gandharvāś ca tasya stutiṃ cakruḥ | sa tasya parvatasya śikhare samupasthitaḥ, yathā tatra sūryaḥ prādurbhūta iva ||
ਫਿਰ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਇੰਦਰਾਣੀ ਸਮੇਤ, ਐਰਾਵਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਦੇਵਗਣ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰ ਤਾਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਰਕਾਧਿਪ—ਚੰਦਰਮਾ—ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਸਫੈਦ ਬੱਦਲ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। ਬਹੁਤੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਸ্তুਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉੱਥੇ ਸੂਰਜ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
वैशम्पायन उवाच