Shloka 11
वरं वृणीष्व राजेन्द्र दाता हास्मि तवानघ । ये हि मे पुरुषा भक्ता न तेषामस्ति दुर्गति:,पापरहित राजेन्द्र! तुम मनो$नुकूल वर माँग लो। मैं तुम्हें अवश्य दे दूँगा। जो मनुष्य मेरे भक्त हैं, उनकी कभी दुर्गति नहीं होती
varaṁ vṛṇīṣva rājendra dātā hāsmi tavānagha | ye hi me puruṣā bhaktā na teṣām asti durgatiḥ ||
ਯਕਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਿੰਦਰ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ, ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਵਰ ਮੰਗ; ਮੈਂ ਦਾਤਾ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਦੇ ਦੁৰ্গਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
यक्ष उवाच
Educational Q&A
Devotion (bhakti) to a worthy divine power is presented as a safeguard against moral and existential downfall (durgati), and divine favor is framed as responsive to the devotee’s right choice (vara-vṛṇīṣva).
In the Yakṣa–Yudhiṣṭhira encounter, after testing the king through questions, the Yakṣa offers him a boon and assures him that those devoted to the Yakṣa do not meet a ruinous fate.