Shloka 2
Sāvitrī’s Trirātra-Vrata and Departure with Satyavān (सावित्रीव्रतनिश्चयः सहगमनं च)
स ददर्श तदा सीतां रावणाड्कगतां स्नुषाम् | सक्रोधो<भ्यद्रवत् पक्षी रावण राक्षसेश्वरम्,इसी नाते सीताको वे अपनी पुत्रवधू मानते थे। जब जटायुने उन्हें रावणकी गोदमें पराधीन होकर पड़ी हुई देखा तब उनके क्रोधकी सीमा न रही। वे राक्षसराज रावणपर टूट पड़े
sa dadarśa tadā sītāṃ rāvaṇāṅkagatāṃ snuṣām | sa-krodho 'bhyadravat pakṣī rāvaṇaṃ rākṣaseśvaram ||
ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪੁੱਤਰਵਧੂ ਸਮਾਨ ਮੰਨਦਾ ਸੀ—ਰਾਵਣ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੇਬਸ ਪਈ ਵੇਖਿਆ; ਧਰਮਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭੜਕ ਕੇ ਉਹ ਪੰਛੀ-ਰਾਜ ਰਾਕਸ਼ਸੇਸ਼ਵਰ ਰਾਵਣ ਉੱਤੇ ਝਪਟ ਪਿਆ।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Dharma demands active protection of those who are forcibly oppressed; righteous indignation becomes ethically meaningful when it moves one to defend the vulnerable, even against a stronger aggressor.
Jatāyu sees Sītā being carried off and held under Rāvaṇa’s control; treating her as family (snuṣā), he charges at Rāvaṇa in an attempt to stop the abduction.