Shloka 3
Daitya-āśvāsana of Duryodhana; Karṇa’s assurance and the mobilization of the Kaurava host
अनन्तरं च राधेय: शकुनिश्च विशाम्पते । आहतुः पार्थिवश्रेष्ठं धृतराष्ट्र जनाधिपम्,जनमेजय! इसके बाद कर्ण और शकुनिने राजाओंमें श्रेष्ठ जननायक धृतराष्ट्रसे कहा --
anantaraṃ ca rādheyaḥ śakuniś ca viśāmpate | āhatuḥ pārthivaśreṣṭhaṃ dhṛtarāṣṭra-janādhipam, janamejaya |
ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ! ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਧੇਯ ਕਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਥ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political outcomes often begin with counsel given to a ruler; it implicitly warns that a king’s dharma depends on discerning advice and resisting manipulative persuasion.
After the preceding events, Karṇa and Śakuni approach and speak to King Dhṛtarāṣṭra; the narrator Vaiśampāyana reports this to King Janamejaya, maintaining the epic’s frame-story.