दुर्योधनस्य लज्जा-प्रायोपवेशविचारः
Duryodhana’s Shame and Consideration of Prāyopaveśa
सुवाससो हि ते भार्या वल्कलाजिनसंवृताम् । पश्यन्तु दुःखितां कृष्णां सा च निर्विद्यतां पुन:,“तुम्हारी रानियाँ सुन्दर साड़ियाँ पहनकर चलें और वनमें वल्कल एवं मृगचर्म लपेटकर दुःखमें डूबी हुई द्रपदकुमारी कृष्णाको देखें तथा द्रौपदी भी इन्हें देखकर बार-बार संताप करे
suvāsaso hi te bhāryā valkalājinasaṃvṛtām | paśyantu duḥkhitāṃ kṛṣṇāṃ sā ca nirvidyatāṃ punaḥ ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਤੇਰੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਬਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਲਕਲ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਨਾਲ ਢੱਕੀ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਨੂੰ ਵੇਖਣ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵੀ ਮੁੜ ਮੁੜ ਖਿੰਨਤਾ ਤੇ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਭਰ ਉਠੇ।
वैशम्पायन उवाच