Shloka 13
दुर्योधनस्य हास्तिनपुरप्रवेशः
Duryodhana’s Return toward Hastinapura; Karṇa’s Consolation
प्रीयते तव निर्द्धन्द्धा तेभ्यक्ष॒ु विगतज्वरा । दुःखिता तेन दुःखेन सुखेन सुखिता तथा,“वे किसीके प्रति भेदभाव न रखकर उन सबके प्रति निश्छल स्नेह रखती हैं। वे उन बालकोंके दुःखसे ही दुःखी और उन्हींके सुखसे सुखी होती हैं
vaiśampāyana uvāca | prīyate tava nirdvandvā tebhyaś ca vigatajvarā | duḥkhitā tena duḥkhena sukhena sukhitā tathā ||
ਉਹ (ਸੁਭਦਰਾ) ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਦ੍ਵੰਦ੍ਵ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਕੋਈ ਬੇਚੈਨੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches impartial, non-discriminatory affection (nirdvandvā) and empathetic attunement: a virtuous person shares in others’ sorrow and joy without bias or agitation (vigatajvarā).
Vaiśampāyana describes a woman’s character—her calm, unbiased love and her emotional solidarity with those around her—emphasizing her moral excellence through shared joy and shared suffering.