Shloka 303
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्षारुकेसरा: । साक्षात् काल उस रथका संचालन कर रहा था। उसकी प्रेरणासे वह शुभ्र रथ आकाशमें उड़ चला। मनोहर केसरोंसे सुशोभित वे सिंह चराचर प्राणियोंको भयभीत करते और दहाड़ते हुए आकाशमें इस प्रकार चलने लगे, मानो उसे पी जायँगे
siṃhā nabhasy agacchanta nadantaḥ śārukesarāḥ | sākṣāt kālaḥ tasya rathasya sañcālanaṃ karoti sma | tasya preraṇayā sa śubhraḥ ratho nabhasi uḍḍīya calitaḥ | manoharaiḥ kesaraiḥ suśobhitāḥ te siṃhāḥ carācara-prāṇinaḥ bhayabhītān kurvantaḥ nadantaḥ nabhasi evaṃ cacāluḥ, yathā enam pibeyuḥ |
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸ਼ਾਰੁ ਕੇਸਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਹ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਕਾਲ ਹੀ ਉਸ ਰਥ ਨੂੰ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਸਫੈਦ ਰਥ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਿਆ। ਸੁੰਦਰ ਕੇਸਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਉਹ ਸਿੰਹ ਸਥਾਵਰ-ਜੰਗਮ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ, ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਦੌੜੇ ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਪੀ ਜਾਣਗੇ।
मार्कण्डेय उवाच