Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
शिवोवाच अस्माकं वत्वं प्रियो नित्यं बिभीमस्तु वयं तव । त्वच्चित्तमिड्डितैर्जात्वा प्रेषितास्मि तवान्तिकम्,शिवा बोली--अग्निदेव! तुम हमें सदा ही प्रिय रहे हो; परंतु हमलोग तुमसे सदा डरती आ रही हैं। इन दिनों तुम्हारी चेष्टाओंसे मनकी बात जानकर मेरी सखियोंने मुझे तुम्हारे पास भेजा है। मैं समागमकी इच्छासे यहाँ आयी हूँ। तुम स्वतः प्राप्त हुए काम-सुखका शीघ्र उपभोग करो। हुताशन! वे भगिनीस्वरूपा सखियाँ मेरी राह देख रही हैं, अतः मैं शीघ्र चली जाऊँगी
mārkaṇḍeya uvāca | śivo'vāca: asmākaṃ tvaṃ priyaḥ nityaṃ, bibhīmaś ca vayaṃ tava | tvac-cittam īḍḍitaiḥ jñātvā preṣitāsmi tavāntikam ||
ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਅਗਨੀਦੇਵ! ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈਂ; ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੈਥੋਂ ਸਦਾ ਡਰਦੇ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
मार्कण्डेय उवाच