Shloka 15
अपने हृदयकी समस्त भावनाएँ, सम्पूर्ण प्रेम पतिके चरणोंमें चढ़ाकर वह अनन्यभावसे उन्हींकी सेवामें लगी रहती थी। सदाचारका पालन करती, बाहर-भीतरसे शुद्ध--पवित्र रहती, घरके काम-काजको कुशलतापूर्वक करती और कुटुम्बके सभी लोगोंका हित चाहती थी।। भर्तुश्नापि हितं यत् तत् सततं सानुवर्तते । देवतातिथि भत्यानां श्वश्रूश्वशुरयोस्तथा
bhartuś cāpi hitaṃ yat tat satataṃ sānuvarṭate | devatātithi-bhṛtyānāṃ śvaśrū-śvaśurayos tathā ||
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਪਤੀ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਸਦਾ ਉਸੇ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤਿਥੀਆਂ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ, ਅਤੇ ਸੱਸ-ਸੁਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ, ਘਰ ਦੇ ਧਰਮ-ਕਰਤਵਾਂ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣ ਨੂੰ ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਨਿਭਾਂਦੀ ਸੀ।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches gṛhastha-dharma: a virtuous person safeguards the household’s moral order by consistently acting for the husband’s welfare and by honoring duties to gods (worship), guests (hospitality), dependents/servants (care), and elders (in-laws).
Mārkaṇḍeya is describing the exemplary conduct of a devoted wife within the household, emphasizing her steady alignment with what benefits her husband and her conscientious care for all key relationships and obligations in the family setting.