Shloka 19
Vyādha–Brāhmaṇa Saṃvāda: Śāpa, Vṛtta-Dharma, and Counsel Against Viṣāda
Grief
एवं कृष्छेण महता पुत्र प्राप्य सुदुर्लभम् । चिन्तयन्ति सदा वीर कीदृशो5यं भविष्यति,वीर! इस प्रकार बड़ी कठिनाईसे परम दुर्लभ पुत्रको पाकर लोग सदा इस चिन्तामें डूबे रहते हैं कि न जाने यह किस तरहका होगा
evaṁ kṛcchreṇa mahatā putra prāpya sudurlabham | cintayanti sadā vīra kīdṛśo ’yaṁ bhaviṣyati ||
ਹੇ ਵੀਰ! ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਅਤਿ ਦੁਰਲਭ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਇਸੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—‘ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਨਿਕਲੇਗਾ? ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਕੀ ਬਣੇਗਾ?’
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even when a long-desired child is obtained after great struggle, responsible people do not become complacent; they remain concerned about the child’s future character and conduct, implying the ethical duty of careful upbringing and guidance toward dharma.
Mārkaṇḍeya addresses his listener respectfully (“O son… O hero”) and comments on a common human experience: after gaining a rare child through hardship, people continually wonder and worry about what the child will grow into.