Shloka 28
Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
मत्कराग्रविनिर्मुक्ता दानवानां शरास्तथा । अड्रेषु रुचिरापाज़ा विविशु: शलभा इव,तब मेरे हाथोंसे छूटे हुए मनोहर पंखवाले बाण दानवोंके अंगोंमें शलभोंकी भाँति घुसने लगे
matkarāgraviniḥmuktā dānavānāṃ śarās tathā | aḍreṣu rucirāpāṅkhā viviśuḥ śalabhā iva ||
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਤਦ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਉਂ ਵੜ੍ਹ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਲਭ ਸੜਦੀ ਅੱਗ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that in a dharmic struggle, disciplined and purposeful force—especially in the hands of a righteous protector—acts swiftly and decisively; those who choose aggression meet the natural consequences of their own enmity.
Vāsudeva describes releasing well-feathered arrows that penetrate the Dānavas’ bodies, comparing their rapid, irresistible entry to moths rushing into a fire—an image emphasizing speed, inevitability, and the overwhelming momentum of combat.