Shloka 58
वैशम्पायन उवाच एवमुक्ताश्न ते पार्था यमौ च पुरुषर्षभौ । द्रौपद्या सहिता: सर्वे नमश्नक्रुर्जनार्दनम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! मार्कण्डेय मुनिके ऐसा कहनेपर कुन्तीपुत्र युधिष्ठि, भीम और अर्जुन तथा पुरुषरत्न नकुल-सहदेव--इन सबने द्रौपदीसहित उठकर भगवान् श्रीकृष्णके चरणोंमें प्रणाम किया
vaiśampāyana uvāca | evam uktās tu te pārthā yamau ca puruṣarṣabhau | draupadyā sahitāḥ sarve namaś cakrur janārdanam ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਨਮੇਜਯ! ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਜੁੜਵਾਂ ਨਕੁਲ-ਸਹਦੇਵ—ਇਹ ਸਭ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਮੇਤ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic humility: after receiving counsel, the Pāṇḍavas respond not with pride but with reverent gratitude, acknowledging Kṛṣṇa (Janārdana) as a moral and spiritual refuge.
After a statement has been made (in context, following a sage’s words), Yudhiṣṭhira and his brothers—explicitly including the twins Nakula and Sahadeva—stand up with Draupadī and offer obeisance to Kṛṣṇa.