Shloka 7
Arjuna’s Account of Tapas and the Kirāta Test; Revelation of Maheśvara and the Grant of the Pāśupata-Astra
कर्मणामविभागज्ञ: प्रेत्य चेह विनश्यति । अकालज्ञ: सुदुर्मेधा: कार्याणामविशेषवित्,जो कर्मोंके विभागको नहीं जानता, समयको नहीं पहचानता और कार्योंके वैशिष्ट्यूको नहीं समझता है, वह खोटी बुद्धिवाला मनुष्य इहलोक तथा परलोकमें भी नष्ट ही होता है
karmaṇām avibhāgajñaḥ pretya ceha vinaśyati | akāla-jñaḥ sudurmedhāḥ kāryāṇām aviśeṣavit ||
ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਭੇਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ ਅਤੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼/ਉਚਿਤ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ—ਉਹ ਕੁਬੁੱਧੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
धनद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that ethical and successful conduct requires discernment: knowing how to classify actions (what fits one’s duty and context), recognizing proper timing, and understanding the specific demands of each task. Lacking these, a person harms both worldly welfare and posthumous destiny.
Dhanada (Kubera) is speaking in a didactic mode, offering counsel that emphasizes practical dharma—how wisdom is shown not merely by good intentions but by correct discrimination, timely action, and context-sensitive judgment.