Shloka 3
Somaka–Jantu Ākhyāna: Desire-Driven Sacrifice and Shared Karmic Consequence
हा हता: स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहता: । रुदन्त्य: करुणं वापि गृहीत्वा दक्षिणे करे
hā hatāḥ smeti vāśantyastīvrāśokasamāhatāḥ | rudantyaḥ karuṇaṃ vāpi gṛhītvā dakṣiṇe kare
ਤੀਖੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਕੇ ਉਹ ਚੀਕ ਪਈਆਂ— “ਹਾਇ! ਅਸੀਂ ਮਾਰੇ ਗਏ!” ਅਤੇ ਤਰਸ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਰੋਂਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਿਆ।
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical reality that violence produces enduring sorrow for the living; it invites compassion and reflection on the human cost of conflict rather than triumphalism.
Lomaśa describes a scene of intense mourning: women, overwhelmed by grief, cry out that they are ruined and weep piteously while clutching something/someone in the right hand, emphasizing the immediacy of bereavement.