Shloka 25
Sātyaki’s Call for Intervention and Yudhiṣṭhira’s Vow-Bound Restraint (सात्यकिवाक्यं—धर्मराजस्य धैर्यनिश्चयः)
उभौ हि युद्धे5प्रतिमौ पृथिव्यां वृकोदरश्रैव धनंजयश्न । कस्मान्न कृत्स्नां पृथिवीं प्रशासे- न्माद्रीसुताभ्यां च पुरस्कृतोडयम्,भीमसेन और अर्जन--ये दोनों वीर युद्धमें इस पृथ्वीपर अपना सानी नहीं रखते। इनसे और दोनों माद्रीकुमारोंसे संयुक्त होनेपर ये युधिष्ठिर सारी पृथ्वीका शासन कैसे नहीं कर सकते?
ubhau hi yuddhe ’pratimau pṛthivyāṃ vṛkodaraś caiva dhanaṃjayaś ca | kasmān na kṛtsnāṃ pṛthivīṃ praśāsen mādrīsutābhyāṃ ca puraskṛto ’yam ||
ਵਾਯੂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ (ਭੀਮ) ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ (ਅਰਜੁਨ)—ਦੋਵੇਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਨ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ?
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic logic of kingship: when a righteous claimant is supported by extraordinary strength and capable allies, he bears both the capacity and the implied responsibility to govern for the welfare of the whole realm.
Vāyu praises the unmatched martial prowess of Bhīma and Arjuna and points out that, together with Nakula and Sahadeva, their combined support makes Yudhiṣṭhira fully capable of ruling the entire earth.