Shloka 29
सुमृष्टं भोजयित्वा च ब्राह्मणांस्तत्र केशव: । भुक्त्वा च सह तै: सर्वैरवसत् तां क्षपां सुखम्,तत्पश्चात् केशवने वहीं उन ब्राह्मणोंको सुस्वादु अन्न भोजन कराया, फिर स्वयं भी भोजन करके उन सबके साथ उस रातमें वहाँ सुखपूर्वक निवास किया
sumṛṣṭaṃ bhojayitvā ca brāhmaṇāṃs tatra keśavaḥ | bhuktvā ca saha taiḥ sarvair avasat tāṃ kṣapāṃ sukham |
ਉੱਥੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਅੰਨ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਆਪ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਰਾਤ ਉੱਥੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸਿਆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic hospitality: honoring guests—especially learned brāhmaṇas—by serving them well before attending to oneself, and sharing food and shelter in a spirit of respect and community.
Keśava (Kṛṣṇa) arranges and serves excellent food to the brāhmaṇas present, then eats together with them, and remains there for the night comfortably, as narrated by Vaiśampāyana.